Previous Article Mijn jaar in reizen // 2016
Posted in Uncategorized

Mijn jaar in reizen // 2016

Mijn jaar in reizen // 2016 Posted on 31 december 20166 Comments

Het is toch wat, mensen. Nog een paar uur en dan is het gewoon gedaan met 2016. Niet te geloven toch? Of ben ik de enige die vindt dat de tijd doet alsof ze continue te laat is voor een belangrijke afspraak? Kan hoor. Ik vind het in ieder geval een goede aanleiding om 2016 nog even rustig door te nemen en stil te staan bij alle geweldige reisjes en uitstapjes die het jaar me gegeven hebben. Voor het écht voorbij is en 2017 me laat vergeten hoe onbetaalbaar haar voorganger was. 

Voor ik je mee terug neem in mijn geweldige reisjaar wil ik eerst nog even iets kwijt. Een verslag als deze schrijf ik natuurlijk omdat ik het leuk vind om mijn ervaringen te delen. Misschien zelfs om je te inspireren om ook te doen wat je het allerliefste doet. Maar het schrijven van dit verslag deze helpt me vooral dankbaar te blijven. Om mezelf af en toe even te laten bezinnen en dingen in perspectief te zetten. Want zo vanzelfsprekend is het doen wat je het allerliefste doet niet. Je moet er dingen voor doen, laten en vooral heel veel geluk hebben. Het geluk dat je in vrijheid mag leven en in staat wordt gesteld je eigen keuzes te maken. Ik ben zo’n geluksvogel. 

Dat gezegd hebbende, hoe kleverig misschien ook, kunnen we verder. In dit verslag schrijf ik per maand waar ik geweest ben, wat ik er deed, en deel ik per bestemming een paar leuke kiekjes. Dit is inclusief de provincies die ik bezocht in het kader van mijn uitdaging ELKE MAAND EEN PROVINCIE – waarover later hopelijk meer. Bij de bestemmingen waar ik al eens eerder over schreef vind je een linkje naar het betreffende artikel. Klaar? Daar gaan we: 

JANUARI

Ik begon het jaar met een weekendje Drenthe, samen met manlief. Drenthe was de eerste provincie die ik zou bezoeken in het kader van mijn uitdaging ELKE MAAND EEN PROVINCIE. Ik weet nog dat ik met lichte tegenzin in de auto stapte. Niet omdat ik geen zin had in een weekendje weg, maar meer omdat ik Drenthe niet zo’n spectaculaire aftrap van mijn uitdaging vond. Onze buurprovincie zou me vast niet verrassen, was mijn overtuiging. Zeker niet met de koude en gure weersomstandigheden van dat weekend. Maar mijn tegenzin en de gegeven weersomstandigheden haalden juist het beste in Drenthe naar boven. Alsof ze haar uiterste best deed om me wél te verrassen. Ze had haar heidevelden, graslanden en kronkelweggetjes laten bedekken met een laagje sneeuw, en de zon de opdracht gegeven om het geheel af toe op te lichten. Met ogen zo groot als schoteltjes struinden we door een Drenths Winter Wonderland. Prachtig was het.

Drenthe VIII

Drenthe X

FEBRUARI 

Na een rustige en verrassende start van mijn uitdaging was ik in februari helemaal klaar voor mijn tweede provincie: Flevoland. Toch kon ik het niet laten om er die maand ook even tussenuit te piepen naar het buitenland en besloot een minirondreis door Andalusië te maken. Maar goed, eerst Flevoland. 

Stom genoeg dacht ik aan één dag wel voldoende te hebben om een redelijke indruk te krijgen van Flevoland. Onmogelijk bleek achteraf, want onze jongste provincie heeft natuurlijk meer te bieden dan dat ik in een halve etmaal kon bolwerken. Maar dat wat ik in die korte tijd gezien heb, was bijzonder. Neem de Oostvaarderplassen bijvoorbeeld. Of het Markermeer. Geen plekken waar je op voorhand bijzonder opgewonden van raakt, zou je zeggen. Toch hebben ze me behoorlijk weten te raken. Met hun unieke uitstraling en stoere verhalen. Voor nu laat ik het hierbij over Flevoland, maar in deze link lees je meer over de plekken die ik er bezocht. 

Oostvaardersplassen VIII

Haven Lelystad

Hoe meer je reist hoe groter je verlanglijstje met bestemmingen wordt, is mijn ervaring. Als je er een beetje voor open staat kom je tijdens een reis altijd wel in gesprek met collega-reizigers, wat gegarandeerd resulteert in een uitwisseling van tips voor bestemmingen die je ook gezien moet hebben. Zo kwam het dus dat Sevilla roodgloeiend bovenaan mijn verlanglijst was komen te staan, en dat ik Málaga kort daarvoor als nieuwkomer had toegevoegd. Toen in februari de vliegprijzen van en naar deze steden erg gunstig lagen, kon ik dus niet anders dan boeken. Hoe hard ik mezelf ook probeerde tegen te houden (echt waar!). Het werden dus twee heerlijke dagen Málaga, twee grandioze dagen Sevilla en zelfs nog een zonnig dagje Cadíz. Ik vulde mijn dagen in deze steden onder andere met fiets- en wandeltochten, het bezoeken van de nodige musea en bezienswaardigheden, het maken van schandalig veel foto’s én met het eten van bijna net zoveel tapas en paella. Wat een welbehagen toch. En dat al in februari. 

Zicht op Malaga II

Selfie PdE

MAART

In maart ging ik naar Friesland, waar ik drie dagen voor uittrok. Het zou me niet weer overkomen dat ik een provincie te kort deed door er slechts 1 dag te zijn. Voor de eerste twee dagen legde ik alleen de overnachting vast, verder zou ik wel zien waar ik uitkwam. Urenlang reed ik dus door het Friese landschap, zonder specifiek doel, met af en toe een stop voor een foto, een kop koffie, wat sightseeing in een dorpje, een wandeling over een dijk of een aai-sessie met schapen. Een fantastische manier om deze bijzondere provincie te leren kennen. De derde dag bewaarde ik voor Vlieland, waar ik misschien nog wel het meest genoot. Van het struinen door de duinen bijvoorbeeld en van de superleuke excursie naar zandvlakte de Vliehors. 

Moddergat III

vliehors

Over mijn bezoek aan Friesland schreef ik trouwens een aparte blog. Of eigenlijk een soort ode. Die kun je hier lezen. Leuk detail: het marketing- en toerismebureau voor de Provincie Fryslân (www.friesland.nl) heeft mijn verhaal destijds opgemerkt en op haar website gedeeld. Hoe tof?! 

Hoewel het niet echt in de categorie reisjes of tripjes valt, wil ik mijn bezoek aan Gent toch even noemen. Ik was daar omdat ik mocht figureren in de Nederlandse film STORM (super gave ervaring!) en hartje Gent de opnamelocatie was. Omdat ik de dag vóór de opnames al in Gent moest zijn voor het doorpassen van mijn kostuum, was ik in de gelegenheid om een uitgebreide wandeling door de stad te maken. Dat ik al eens eerder in Gent was geweest gaf helemaal niks, want Gent is zo’n stad waar je je altijd wel kunt vermaken. Die sfeer! 

Gent

gent

APRIL

In april ging er iets mis. Of mis… Het ligt eraan hoe je het bekijkt. In april had ik namelijk naar de provincie Gelderland gemoeten, maar in plaats daarvan boekte ik een reis naar Italië. 

venetie-i

Sinds enkele jaren heb ik een zware amore voor Italië ontwikkeld. Het eten, de taal, de alom aanwezige historische pracht, het levensgenieten van de Italianen; het geeft me dat blije, bijna verliefde gevoel. Dus ja, geef me dan geen week zonder verplichtingen en een goedkope vliegticket, want dan ben ik vertrokken.

En zo geschiede. Ik plande een rondreis langs verschillende Noord-Italiaanse steden, met Venetië als start en eindbestemming. Voor Venetië trok ik de meeste tijd uit. Ik wandelde, vaarde en genoot tot ik er bij neer viel. En ik verdwaalde er midden in de nacht, maar dat is een ander verhaal. Vanuit Venetië treinde ik voor een dagje naar Triëst, waar ik met een stokoud trammetje de bergen in ging voor een briljant uitzicht over de stad en haar baai. Terug in Venetië vertrok ik de volgende dag naar Bologna, waar ik de lekkerste pizza’s en pasta’s ooit at, en ter compensatie een aantal uitzichttorens beklom. Mijn volgende en voorlaatste bestemming was Verona, de stad van Romeo & Julia. De wandelingen die ik door deze stad prachtige stad maakte, maakte ik de volgende dag nog een keer. Omdat ik per ongeluk mijn foto’s had gewist. Dus. Volledig gesloopt, maar zielsgelukkig, treinde ik terug naar Venetië. Daar bracht ik mijn laatste uren door op een aanlegsteigertje, met een zelf gekocht wijntje en een heerlijk voorjaarszonnetje. 

20160416_161451

italie

venetie

 MEI

Mei was een beetje een gekke maand. Ik kon me er niet toe zetten om iets reisachtigs te ondernemen. De trip naar Italië had me blijkbaar iets te veel verzadigd. Daarnaast zat ik middenin de organisatie van een festival, en nog belangrijker: ik kon ieder moment tante worden! Het voelde gewoon niet goed om er een paar dagen tussenuit te gaan. Zelfs niet naar Groningen, de provincie van deze maand. Maar toen ik dan eindelijk tante was geworden en de eerste knuffelsessies met m’n spiksplinternieuwe nichtje had gehad, besloot ik toch Groningen nog even af te werken.

Eenmaal in Groningen, was ik meteen genezen van mijn reisdip. Wat een fijne provincie om je een paar dagen terug te trekken! Ik reed urenlang door bijna verlaten contreien, wandelde over dijken waar ik schapen en paarden ontmoette, sliep in een B&B waar ik me mocht verkleden, at een visje in Termunterzijl, bezocht de historische stadjes Appingedam en Boertange én maakte een boottocht over de Waddenzee naar zandplaat Het Rif (en zag – heel in de verte – zeehonden!). Met tegenzin ging ik naar huis. Gevoelsmatig had ik een vakantie van veertien dagen achter de rug. Zo gemoedelijk, relaxed en anders was Groningen. Ik beloofde mezelf en Groningen om terug te komen als ik het nodig heb om even helemaal weg te zijn. 

groningen-iii

groningen

JUNI

Hoe fijn is het om na een serie only-the-lonely tripjes weer eens samen op pad te gaan? Manlief stelde voor om me te helpen met de provincie die ik nog in te halen had: Gelderland. Hij boekte een hotelletje in Elburg, bestelde voor dat weekend heel veel zonnestralen en reed ons er via een mooie route naartoe. Liehief !! Elburg is leuk – schattig en authentiek vooral – en een mooie uitvalsbasis voor burgerlijke activiteiten. Ja, echt. Want hoezeer wij ook de intentie hebben om zo niet-burgerlijk mogelijk door het leven te gaan, we maakten dit weekend in Elburg graag een uitzondering. Wat te denken van een fietstocht langs het Veluwemeer? Of van bootjes kijken in de haven van Elburg? Of nog gekker: van een Indische rijsttafel bij de Elburgse Chinees? Burgerlijk of niet, een weekend samen is hoe dan ook goud waard. 

elburg

elburg-ii

JULI

Juli was de maand dat we naar Frankrijk gingen, op zomervakantie. Ik durf het gewoon hardop te zeggen: samen op vakantie gaan is altijd best een dingetje in onze relatie. Een dag of weekend weg werkt doorgaans als een trein (neem Elburg en Drenthe), maar alles wat omvangrijker is dan dat levert frustraties, discussies en ongemakkelijkheden op. Iets met verschillende interesses qua bestemmingen en met verdeelde opvattingen over hoe je nu precies vakantie viert. Gelukkig weten we na veertien jaar eindelijk hoe we die vakantiegeschillen moeten tackelen en lukt het steeds beter om omstandigheden te creëren waarvan we allebei even hard kunnen genieten. Onze vakantie in Frankrijk was misschien nog wel de meeste geslaagde missie tot nu toe. En alleen al om die reden is 2016 voor mij een memorabel reisjaar. 

Goed, Frankrijk dus. Het land waar ik in 1995 voor het laatst op vakantie was geweest en dus nooit echt iets mee had opgebouwd. Het had in de eerste instantie dan ook niet mijn voorkeur. Tot manlief met een super toffe retrocamping in de Pyreneeën op de proppen kwam. Mais oui!! Een ‘eigen’ Airstreamcaravan met retro-inrichting op een kleine sfeervolle camping in de bergen van Zuid-Frankrijk. Dat wou ik wel. En we hebben genoten hoor, samen. Van ons glimmende huisje op wielen, van alle andere vintage gekkigheid op de camping, van de jaren ’60 muziek in de campingbar en van mijn verjaardagsbarbeque. Maar evengoed van de wandel, fiets – en autotochten door de prachtige omgeving en ons bezoek aan de historische stad Carcasonne. Het is dat we (of ik eigenlijk) graag meer van de wereld willen zien, want anders zouden we bij vertrek meteen een retroplekje voor 2017 hebben gereserveerd. 

Airstream B

20160724_134450

frankrijk

AUGUSTUS

Ik had mijn Frankrijk-koffer nog niet uitgepakt of het volgende reisje stond alweer voor de deur. Een vader-dochter-trip naar Boekarest. Misschien wel het allerleukste reisje van 2016! Want wat is het toch fijn om zo’n speciaal reisje met je vader te kunnen doen!  “Speciaal reisje?”, hoor ik je denken. “Was het niet gewoon een stedentrip?”. Ja, dat was in de eerste instantie de bedoeling, maar we hebben er iets meer van gemaakt. We wisselden onze dagen in Boekarest af met een een treinreis door de Zuideliijke Karpaten naar de stad Brasov, en met een retourtje Constanta, aan de Zwarte Zee. Man, wat een mooi land dat Roemenië. Tegenstrijdig ook. Maar bijzonder vriendelijk, en met een heftige, nog overal zichtbare, geschiedenis. En Boekarest. Och Boekarest. Mag ik je deze stad alsjeblieft aanraden voor als je een keer iets anders wilt dan de geijkte Europese steden? Ze is écht de moeite waard. Zelf hoop ik ooit nog eens naar Roemenië terug te gaan. Het liefst met mijn vader.  

roemenie-ii

roemenie

roemenie-iii

Dit was niet alles voor augustus hoor. Er volgden nóg twee uitstapjes. Binnen de eigen landsgrenzen welteverstaan. Allereerst maakten manlief en ik een soort roadtrip door de provincie Noord-Holland. We mochten de camper van mijn vader lenen (we noemen haar Geraldine) en besloten diezelfde middag nog te vertrekken. Via Friesland en de Afsluitdijk reden we Noord-Holland binnen, waar we zonder specifiek doel en via de leukste weggetjes min of meer zigzaggend door de provincie gingen. We stopten voor een heerlijke strandlunch in Petten, genoten van de voorbij trekkende polderlandschappen, maakten een wandeling op Marken, lieten ons natregenen in Naarden, en vonden na heel lang zoeken een saaie camperovernachtingsplek in Purmerend. Wat een genot. Maar het allermeest genoten we nog van het weidse en pittoreske karakter van deze provincie. Lang leve het roadtrippen in eigen land! 

molens

noordholland

Omdat ik inmiddels dikke vriendinnen was geworden met Geraldine (de camper) kon ik het niet laten haar een paar weken later mee te nemen naar Limburg; de provincie die ik in juni had moeten bezoeken en dus nog in te halen had. Ik maakte een planning voor twee dagen Limburg, met als eindbestemming het Drielandenpunt. Die planning heb ik ter plekke toch wat moeten aanpassen. Niet in de laatste plaats omdat het loeiheet was, en Geraldine en ik het af en toe nodig hadden om ergens aan de Maas uit te puffen. Wat we wel deden? Nou, een korte wandeling door het witte dorpje Thorn, een bezoek aan de Amerikaanse begraafplaats in Margraten, een terrasje in Valkenburg, een korte stop in het zuidelijkste dorpje van Nederland, een stukje Mergelroute en slapen op een knusse camperplek in Ittervoort. Oh ja, en natuurlijk het Drielandenpunt. Best veel dus nog. Omwille van de lengte van dit verslag ga ik niet heel veel meer over Limburg zeggen, behalve dat ik een diepe buiging heb gemaakt voor haar bijna on-Nederlandse schoonheid.  

limburg

Drielandenpunt

SEPTEMBER

Serieus, zijn we nog maar bij september? Heb ik echt zoveel geweldige dingen gedaan in 2016? Dat moet haast wel, want ook in het najaar heb ik niet stilgezeten. Ongelooflijk, maar waar. Lees maar. 

In september leerde ik Brum kennen. Een superknappe camperbus. Het was liefde op het eerste gezicht, en we besloten meteen een weekendje weg te gaan. Brum nam me mee op een soort roadtrip door de provincies Gelderland en Noord-Brabant. We deden geen wereldschokkende dingen hoor. Gewoon wat leuke plaatsen bezoeken, kopjes koffie drinken langs de Waal en heel veel kilometers door mooie landstreken rijden. Wel brachten we samen de nacht door. Wellicht wat vroeg voor een eerste date, maar het voelde gewoon goed. Op een romantische camperplek aan het water genoten we van de zonsondergang en deelden we samen een heerlijk warme slaapzak. Een betere manier om elkaar te leren kennen kon ik me niet voorstellen. Inmiddels hebben Brum en ik een samenlevingscontract getekend en mag hij zich meneer Wessels noemen. Zo snel kan het gaan. 

brum

brum-ii

Dat ik in een relatie ben verwikkeld met Brum, wil niet zeggen dat ik Geraldine ben vergeten. Niks ervan! Ik nam haar nog zeker drie keer mee op reis. Naar Zwitserland zum Beispiel. Daar gingen we een paar dagen op bezoek bij kennissen. Natuurlijk namen we ook de tijd voor wat Zwitserse sightseeing en cultuursnuiverij. En voor een koekjesfabriek. Ondanks de droevige weersomstandigheden en wat pechgevalletjes kunnen Geraldine en ik terugkijken op een wondermooi weekend en hopen we nog veel vaker op visite te gaan in Zwitserland. 

swiss

20160919_115005

img-20160923-wa0076

OKTOBER 

Zomaar een maand waarin ik niks reisachtigs heb gedaan. Ook wat. Dit heeft te maken met een andere uit de hand gelopen hobby (iets met een mijter en een witte baard). Oktober is wat die hobby betreft primetime, en dus was er geen tijd voor reisjes, uitstapjes of andere gekkigheid. 

NOVEMBER

In november haalde ik de opgelopen reisachterstand voorzichtig in. Ik was dit jaar nog niet in mijn allerfavorietste stad geweest, en dus moest het nog even gebeuren: Berlijn. Jeetje, Berlijn… De stad die mijn oer-ik naar boven haalt, en me laat voelen hoe fantastisch, sensationeel, veelzijdig en onstuimig het leven is. Ondertussen is ze ook een stad met een gapende wond. Voor de zoveelste keer in haar geschiedenis. Maar Berlijn kennende komt ze daar heel sterk uit, zoals het haar altijd nog is gelukt. Dit doet ze door haar littekens voor zich te laten spreken en de wereld met een open hart te blijven benaderen. Laten we het erop houden dat we alleen maar van Berlijn kunnen leren. 

Wat ik heb gedaan in Berlijn? Eindeloos rondwandelen door de regen, om me vervolgens op te warmen in een leescafé, tweedehands winkel of knusse broodjeszaak. Drie dagen lang. Met een dikke glimlach. 

berlijn-ii

berlijn-i

Wat nog ontbrak op mijn lijstje in 2016 was een weekendje weg met mijn lieve zus. Een aantal jaar geleden deden we samen een weekendje Den Haag/Scheveningen, en zonder dat we het echt hebben afgesproken, laten we dit fijne samenzijn sindsdien ieder jaar terugkeren. We deden een weekendje Valkenburg en Maastricht, met een overnachting in een oude abdij in Kerkrade. Het idee was om alvast een beetje in de kerststemming te komen, maar de Valkenburgse kerstmarkten hebben we vanwege ellenlange wachtrijen al snel links laten liggen. Verwarmde terrassen pakken, shoppen en lekker eten en borrelen was ons alternatief. En zussenselfies maken. Ik verheug me nu al op ons weekendje in 2017. 

zussenselfie-i

zussenselfie

DECEMBER

Hoewel ik hem zelf niet zag aankomen, sloot ik het jaar af met misschien wel de meest bizarre reis die ik ooit maakte. Een 5000 kilometer lange roadtrip door Frankrijk en Spanje. Dat zit zo: Mijn vader stond op het punt een rondreis met Geraldine te maken en had als doel familie in Denía (Costa Blanca) te bezoeken. Aangezien hij mijn moeder niet meekreeg – wat ik snap als je niet echt een globetrotter bent – vroeg hij mij als bijrijder. Waarom niet? Geweldig juist! Nóg een tripje met mijn vader. En wat voor één. Via Bordeaux, San Sebastian, Burgos en Madrid reden we naar de Costa Blanca. Een omweg die ons prachtige dingen heeft laten zien. Eénmaal in Denía parkeerden we Geraldine voor een overnachting en ontbijtje aan het strand en hadden we een super leuke dag met onze familie. De terugweg bestond uit een ritje langs de Spaanse kust, een overnachting op de Spaans-Franse grens, een bezoek aan de prachtige stad Albí en een laatste overnachting in de buurt van Parijs. En dat allemaal in een week tijd. En al de 5000 kilometer heb alleen maar om me heen gekeken en genoten. Van de mooie uitzichten, het continue veranderende landschap en van het samenzijn met mijn vader. Waar heb ik al dat grandioze in vredesnaam aan verdiend?

spanje

denia

albi

Wat een niet normaal reisjaar hè? Om in te lijsten. Ik ga er nu een hele dikke Oudjaarsborrel op drinken. Proost! En alle goeds voor 2017 gewenst. 

– ♥ –

 

6 comments

  1. Hoi, graag gedaan, ik lees het met heel veel plezier. Begin maart ga ik naar Stockholm en in april naar Schotland, ben heel benieuwd, moet allemaal heel mooi zijn. Verder nog niet zo veel gepland, maar wel veel ideetjes, ook in eigen land, want ook in ons eigen land valt nog genoeg moois te ontdekken. Het is altijd erg leuk om zomaar spontaan een weekendje weg te boeken, of ergens een mooie wandeling te maken. Groetjes

    1. Dat zijn al een aantal toffe plannen zeg! Stockholm lijkt mij ook geweldig, veel over gelezen. Daar ga je je vast vermaken. En wat betreft Schotland: fantastisch mooi land! Weet je al waar je precies heen gaat? Super leuk ook om te lezen dat je een tripje in eigen land ook zo kunt waarderen. Ik zou het heel gaaf vinden om tzt te horen wat voor leuke spontane dingen je in Nederland hebt gedaan, mocht je het leuk vinden om me op de hoogte te houden. Zo kunnen we elkaar een beetje blijven inspireren : ) Hoe dan ook, ik wens je alvast heel veel plezier!

  2. Hoi hoi,leuk verslag weer en ontzettend leuk geschreven! Je hebt wel een mooi reisjaar gehad met vele leuke tripjes. Inderdaad heel herkenbaar dat hoe meer je reist, hoe groter je verlanglijstje met bestemmingen wordt.. Je weet mensen echt te inspireren ook, zoals mij met de trip naar Drenthe. Voor Boekarest heb ik nu ook al de kriebels gekregen. Ga zo door en de beste wensen voor 2017 , liefs Susanne

    1. Hoi Susanne, jij ook de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar! Wat super leuk weer dat je mijn verhaal gelezen hebt en een reactie achterlaat! Hopelijk heb je zelf ook een mooi jaar achter de rug. Tof trouwens dat Boekarest je aanspreekt; zoals gezegd absoluut een verrassing. Heb je nog leuke plannen voor komend jaar, qua reisjes of andere leuke dingen? Groetjes, Charon

    1. Leuk dat je het gelezen hebt Rien. En dank voor je compliment. Wie weet komt het er nog eens van : ) Voor jou een heel fijn 2017 gewenst!

Laat een reactie achter